Taekwondo kao borilačka vještina, ali i njen sportski dio, sportska borba (kyorugi) i izvođenje formi (poomsae), pruža dosta djeci u njihovom psihofizičkom razvoju i razvijanju socijalnih vještina.
Savremeni život sa sobom donosi i situacije, pozitivne ili negativne, kojima su djeca u prvom redu izložena. Imajući to u vidu, po djecu se vježbanjem taekwondo-a postiže višestruka korist. To svoje razmišljanje zasnivam na pozitivnim primjerima iz sopstvenog okruženja, ali i primjerima drugih klubova u zemlji i inostranstvu, kao i na naučno-istraživačkim radovima iz oblasti taekwondo-a. Pri tome treba biti realan i reći da se vježbanje i drugih borilačkih vještina može postići sličan efekat. Ali, ovdje bih se zadržao i osvrnuo se samo na benefite od vježbanja taekwondo-a.
Kod djece se kontinualnim bavljenjem taekowondo-om povećava stepen sigurnosti u sebe, što direktno utiče na sposobnost ”samozaštite”. Takođe, kod djece se kroz poštovanje specifične organizacione kulture koja se njeguje u dojang-u (sali), ali i u Klubu u cijelini, razvija osjećaj poštovanja drugih (prije svega roditelja, zatim ostalih odraslih i na kraju druge djece), sposobnost samokontrole, upornost/istrajnost u radu, etičnost, nezavisni, a kasnije (ukoliko dijete izrazi želju da se takmiči) i sportski/takmičarski duh. U slučaju razvijanja sportskog/takmičarskog duha kod djece, važno je napomenuti da se on ne postiže samo učestvovanjem djece na zvaničnim takmičenjima (prvenstvima, kupovima, turnirima) u sportskom dijelu taekwondo-a, već se on može razvijati i u klubu putem raznih igara (posebno u najranijem uzrastu) i internih takmičenja i nadmetanja. Sportski/takmičarski duh je vrlo bitan za razvijanje socijalnih vještina kod djece jer takmičenja i nadmetanja su idealna simulacija realnog života.
Samim tim, korist od bavljenja taekwondo-om, kao i bavljenja bilo kojom drugom borilačkom vještinom, nije samo na ličnom nivou, već je i opštedruštvena. Djeca sa normama i pravilima ponašanja usvojenim u sali za vježbanje, koja istovremeno prihvatanju pravila (najlakše je to putem takmičenja), predstavljaju pozitivan primjer svojim drugovima/ricama u školi i u lokalnoj zajednici. Drugim riječima, djeca koja vježbaju taekwondo ne samo da su socijalno prihvatljivi i nekonfliktni za svoje okruženje, već vremenom i sve korisniji i samim tim potreban/na član/ica zajednice.
Takođe, ne treba zanemariti ni činjenicu mogućnost da jednog dana, uz pravilan i stručan rad u Klubu u sportskom dijelu taekwondo-a, može biti stvoren/a potencijalni/a šampion/ka, koji/a bi na lijep način prezentirao/la Crnu Goru u Svijetu. Taekwondo je jedna od najpopularnijih borilačkih vještina u svijetu. Dosta veliku ulogu u toj popularnosti treba zahvaliti i njenom sportskom dijelu. Sportska borba (kyorugi) je od 1988.godine demonstrativni, a od 2000.godine zvanični Olimpijski sport (od Olimpijskih Igara u Londonu 2012.godine je postao i jedan od osnovnih Olimpijskih sportova). Izvođenje formi (poomsae) je od Univerzijade 2009.godine zvanična sportska disciplina, a pitanje je dana kada će postati i Olimpijski sport(nadamo se da će to biti već od Olimpijskih Igara 2024.godine